147.آیا دلیلی برای امیدوار بودن هست ؟

قالبی زندگی کردن و پیش رفتن در یک بستر برنامه ریزی شده هر چقدر هم خودخواسته باشه، بالاخره آدم رو وادار به اقرار به خستگی می کنه.اقرار به بیماری حتی.....خستگی از یک سلسله رویه هایی که حتی ممکن هست بی اونها آدم معنای زندگیش رو زیر سوال رفته تلقی کنه. برای من، آدمی با حساسیتهای منحصر بخود و سختگیری های منحصر بخود، وقتی از سرکار برگردم به خونه م و بی توجه به برنامه های ریخته شده 2-3 ساعت بخوابم و بی اونکه طبق روال کتابهارو باز کنم و با انگیزه های خودساخته سعی کنم 3-4 ساعتی درس بخونم که از استرسشون،فردا نوعی زهرمار جدید ذهنی نداشته باشم شال و کلاه کنم و بزنم بیر